Ik ben Corona-moe en toch leerde ik iets waardevols tijdens mijn herstel

De afgelopen weken heb ik vooral in bed doorgebracht, besmet met het coronavirus. De eerste twee weken koortsig en grieperig en veel lichaamspijnen, maar het zette niet door. Alle belletjes gingen rinkelen toen iemand waarmee wij in aanraking waren geweest, positief getest was, besmet met COVID-19. Dus een telefoontje naar de huisarts, die vertelde dat ik er van uit moest gaan dat ook ik besmet was geraakt. De derde week trok mijn lijf het niet meer en moest ik noodgedwongen even alles stil leggen. De weken die daarna volgden heb ik voornamelijk slapend in mijn bed doorgebracht. Toch was ik iedere dag dankbaar dat het Godzijdank slechts bij “milde” klachten bleef.

Het duurde even voordat ik erover durfde te praten met mensen buiten mijn gezin, maar langzaamaan deelde ik het met een paar vrienden en zakenrelaties en was oprecht verbaasd door hun reacties. Ze vonden het vreselijk dat er iemand die zij persoonlijk kennen te maken had met dit verschrikkelijke virus.

Waarom wilde ik het niet vertellen? En waarom was ik zo verbaasd?

In mijn hoofd hoorde ik steeds een stemmetje: “niemand zit op jouw verhaal te wachten, al helemaal niet terwijl er honderden mensen in het ziekenhuis vechten voor hun leven.

Wat het stemmetje mij vertelde was een leugen! Iedereen die ik sprak leefde ontzettend mee. Tegelijk waren we samen dankbaar voor het goede nieuws dat het slechts bij milde klachten was gebleven, want ja, we kunnen elk beetje goed nieuws gebruiken in deze tijd.

Nog een reden om er niet over te praten was omdat ik geloof dat velen van ons een beetje Corona-moe zijn. Toch willen wij in meer of mindere mate op de hoogte gehouden worden van de ontwikkelingen en we kiezen zelf wat wij tot ons nemen en wat niet . Wat als de media zou denken, nou, het is al zo vaak gezegd, hier zitten de mensen vast niet op te wachten.

Is bovenstaande herkenbaar? Ervaar jij ook enige terughoudendheid om te praten over zaken waarvan je weet dat ze van waarde kunnen zijn voor anderen? Denk je bij een presentatie of lezing, ja, over mijn bedrijf praten, dat gaat wel goed. Maar daarbij iets echt persoonlijks vertellen?  Neeee, dat niet! Want dáár zit toch niemand op te wachten?

Opnieuw kreeg ik de bevestiging dat we er echt van uit mogen gaan dat er mensen zijn die willen horen wat wij te vertellen hebben. Nee, niet iedereen zit op jouw verhaal te wachten. Jij bent toch ook niet in alle verhalen van iedereen geïnteresseerd?

Maar ga er gerust vanuit dat wat je vertelt terecht komt bij de mensen voor wie het wel bestemd is. Eén ding is zeker, als je niets vertelt, help je niemand, ook niet degene die wél met smart zit te wachten op inspiratie uit jouw verhaal.

Geloof in de kracht van jouw verhaal en geloof dat jouw boodschap altijd terecht komt bij degene voor wie het bestemd is.

Ik wens je veel goeds en gezondheid toe.

2 thoughts on “Ik ben Corona-moe en toch leerde ik iets waardevols tijdens mijn herstel

  1. Hoi Monique, blij dat je weer hersteld bent. Ja, iedereen is een beetjd corona moe en toch blijven we h.e.e.a volgen. Zeker, jouw verhaal is belangrijk. Ook in deze tijd. Ik zit met spanning te wachten tot je weer je avonden kan organiseren. Misschien tegen beter weten in, maar ik hoop jej gauw te zien en horen

    1. Hoi Wilmar, ja het duurt allemaal langer dan wij zouden willen. Dat zorgt er ook voor dat we creatief worden :-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *